Η ιστορία της Mia Schem ξεπερνάει την απλή καταγραφή της βίας· είναι η ζωντανή απεικόνιση του τρόμου, της αντοχής και της σκληρής πραγματικότητας που βιώνουν πολλές γυναίκες, ακόμη και σε περιόδους ειρήνης. Το όνομά της βρέθηκε στο επίκεντρο της παγκόσμιας προσοχής όταν το 2023 απήχθη από τη Χαμάς, αλλά το πιο τραγικό κεφάλαιο της ζωής της φαίνεται πως γράφεται τώρα — ελεύθερη, μα ξανά θύμα.
Το πρωινό της 7ης Οκτωβρίου 2023 ξεκίνησε σαν κάθε άλλο, μέχρι που η Mia, τότε 21 ετών, βρέθηκε στο φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής Nova, κοντά στα σύνορα του Ισραήλ με τη Γάζα. Αυτό το φεστιβάλ, που είχε στόχο να γιορτάσει τη χαρά και την ενότητα, μετατράπηκε σε έναν εφιάλτη απόλυτης καταστροφής. Ένοπλοι εισέβαλαν, σπέρνοντας τον τρόμο, σκοτώνοντας εκατοντάδες και απάγοντας δεκάδες. Η Mia τραυματίστηκε στο χέρι από σφαίρα και απήχθη μαζί με τον φίλο της, Elia Toledano, που λίγες μέρες αργότερα βρέθηκε δολοφονημένος.
Οι 55 μέρες αιχμαλωσίας στη Γάζα ήταν ένας ατελείωτος εφιάλτης. Η Mia κρατήθηκε σε υπόγειες σήραγγες και σπίτια, απομονωμένη ή μαζί με άλλες γυναίκες, χωρίς τροφή, φροντίδα ή επαφή με τον έξω κόσμο. Υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση στο τραυματισμένο της χέρι χωρίς αναισθησία, μια εμπειρία που άφησε βαθιά ψυχολογικά και σωματικά τραύματα. Οι απαγωγείς, για λόγους προπαγάνδας, την ανάγκασαν να ηχογραφήσει βίντεο όπου εμφανιζόταν ήρεμη και ευγνώμων, κρύβοντας τη φρίκη που βίωνε. Μέχρι την απελευθέρωσή της, η Mia έζησε σε διαρκή αβεβαιότητα, περιγράφοντας την εμπειρία ως «ένας θάνατος πριν από την επιστροφή».
Όμως η επιστροφή στην «ασφάλεια» δεν έφερε την ανακούφιση που θα περίμενε κανείς. Τον Μάρτιο του 2025, κατήγγειλε ότι έπεσε θύμα βιασμού στο ίδιο της το σπίτι. Σύμφωνα με την καταγγελία της, ένας γνωστός personal trainer και influencer την προσέγγισε με τη δικαιολογία ότι θα τη βοηθούσε να αφηγηθεί την ιστορία της σε παραγωγούς του Χόλιγουντ.
Στο διαμέρισμά της στο Τελ Αβίβ, όπως ισχυρίζεται, την νάρκωσε και τη βίασε. Όταν ξύπνησε, είχε μόνο εικόνες-φλας, σημάδια στο σώμα της και καμία σαφή ένδειξη για το τι είχε συμβεί, συνοδευόμενα από μια βαριά αίσθηση ανασφάλειας. Ο φερόμενος δράστης συνελήφθη και ανακρίθηκε, αλλά αφέθηκε προσωρινά ελεύθερος, ενώ η έρευνα συνεχίζεται. Στα social media, η ιστορία πυροδότησε διχασμό: κάποιοι τη στηρίζουν, άλλοι αμφισβητούν, αποδεικνύοντας πόσο δύσκολη είναι η αποδοχή της φωνής των θυμάτων.
Η περίπτωση της Mia δεν είναι απλώς μία υπόθεση· είναι δύο εγκλήματα που πλήττουν την ίδια γυναίκα: ένα στον πόλεμο, ένα στην ειρήνη. Το πρώτο από μια τρομοκρατική οργάνωση, το δεύτερο από έναν άνδρα με πρόφαση «βοήθειας». Η Mia δεν είναι μόνο θύμα. Είναι σύμβολο της εποχής μας: μιας εποχής όπου οι γυναίκες συνεχίζουν να παλεύουν για βασικά δικαιώματα — τη σωματική τους αυτονομία, την αξιοπιστία της μαρτυρίας τους και την αίσθηση ασφάλειας στο ίδιο τους το σπίτι.
Η επιβίωση, λένε, είναι ευλογία. Αλλά για τη Mia συνοδεύεται από φόβο, σιωπή και συνεχή έκθεση. Όταν η ελευθερία δεν φέρνει ανακούφιση αλλά νέα τραύματα, η κοινωνία πρέπει να αναρωτηθεί τι σημαίνει πραγματικά «δικαιοσύνη». Η Mia μίλησε. Και τώρα, όλοι οφείλουμε να ακούσουμε.
Comments
Post a Comment