Ένας μοναχικός πεζοπόρος βαδίζει αργά σε ένα ήσυχο δασικό μονοπάτι, περιβαλλόμενος από τα πανύψηλα δέντρα και τη σιωπή του δάσους. Κανείς δεν τον βλέπει να παραμονεύει. Και όμως, εκεί, στη σκιά, ένας άντρας περιμένει. Τα εθνικά πάρκα των Ηνωμένων Πολιτειών υπόσχονται ηρεμία, ομορφιά και απόδραση από την καθημερινότητα, αλλά μέσα στην απομόνωσή τους κρύβεται και η απειλή. Από το 2007 έως το 2008, ένας άνθρωπος που φαινόταν ασήμαντος κατάφερε να γίνει ένας από τους πιο διαβόητους κατά συρροή δολοφόνους της σύγχρονης Αμερικής.
Ο Gary Michael Hilton, γνωστός και ως "National Forest Serial Killer", άφησε πίσω του ένα μονοπάτι αίματος που διατρέχει τα δάση της νοτιοανατολικής Αμερικής, από τη Φλόριντα μέχρι τη Βόρεια Καρολίνα και την Τζόρτζια. Τα θύματά του ήταν συχνά μοναχικοί πεζοπόροι ή αμέριμνα άτομα που βρέθηκαν απλώς στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή.
Ο Hilton ήταν τότε γύρω στα 60, άστεγος, περιπλανώμενος, με έντονη τάση προς τη βία. Μετακινούνταν με ένα λευκό βανάκι και πάντα συνοδευόταν από τον σκύλο του, τον Dandy. Η εμφάνισή του δεν προμήνυε τίποτα, αλλά κάτω από την ήρεμη όψη του έκρυβε έναν ψυχρό, μεθοδικό και σαδιστικό νου.
Η πρώτη γνωστή δολοφονία του ήταν εκείνη του ζευγαριού John και Irene Bryant τον Οκτώβριο του 2007. Οι δύο ηλικιωμένοι είχαν βγει για μια ήρεμη εκδρομή στο Εθνικό Δρυμό Pisgah της Βόρειας Καρολίνας και δεν επέστρεψαν ποτέ. Το σώμα της Irene βρέθηκε στο μονοπάτι, χτυπημένο μέχρι θανάτου, ενώ το σώμα του John ανακαλύφθηκε εβδομάδες αργότερα, πυροβολημένο στο κεφάλι.
Τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, η νοσοκόμα Cheryl Dunlap εξαφανίστηκε ενώ έκανε πεζοπορία στον Εθνικό Δρυμό Apalachicola της Φλόριντα. Το αυτοκίνητό της βρέθηκε εγκαταλελειμμένο και λίγες ημέρες μετά, ο Hilton χρησιμοποιούσε την κάρτα της σε ΑΤΜ, προσπαθώντας να καλύψει τα ίχνη του. Το ακέφαλο σώμα της Cheryl βρέθηκε διαμελισμένο σε απομονωμένο σημείο του δάσους. Η βαρβαρότητα του εγκλήματος συγκλόνισε την πολιτεία και για πρώτη φορά οι αρχές άρχισαν να υποψιάζονται έναν κατά συρροή δολοφόνο που περιφερόταν στα εθνικά πάρκα.
Η υπόθεση που οδήγησε τελικά στη σύλληψή του ήταν η απαγωγή και δολοφονία της Meredith Emerson, μιας 24χρονης φοιτήτριας και φανατικής πεζοπόρου. Στις 1 Ιανουαρίου 2008, η Meredith πήγε για πεζοπορία στο Blood Mountain της Τζόρτζια και δεν επέστρεψε ποτέ. Τις τέσσερις επόμενες μέρες κρατούνταν αιχμάλωτη από τον Hilton, που την ανάγκαζε να του δώσει το PIN της τραπεζικής της κάρτας και στο τέλος τη σκότωσε με έναν λοστό, αφήνοντας το σώμα της σε ένα απομονωμένο σημείο του δάσους. Η σύλληψή του επήλθε λίγες ημέρες μετά, χάρη σε μαρτυρίες και κάμερες ασφαλείας, ενώ στην κατοχή του βρέθηκαν προσωπικά αντικείμενα των θυμάτων. Ο Hilton ομολόγησε τα εγκλήματά του με ψυχραιμία που προκαλούσε φρίκη.
Καταδικάστηκε σε θανατική ποινή στη Φλόριντα για τη δολοφονία της Cheryl Dunlap και σε ισόβια χωρίς αναστολή στη Τζόρτζια για τη δολοφονία της Meredith Emerson. Επιπλέον, αντιμετωπίζει ποινές για τους φόνους των John και Irene Bryant. Το 2025, σε ηλικία 78 ετών και σοβαρά άρρωστος, ο Hilton παραδέχτηκε επισήμως τη δολοφονία της Dunlap, λέγοντας μόνο: "Ήρθε η ώρα."
Παρά τις καταδίκες, οι αρχές πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρχουν και άλλα θύματα που δεν έχουν ανακαλυφθεί. Η κινητικότητα του Hilton, η σιωπή του και η προσεκτική εξαφάνιση πτωμάτων αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο για περισσότερες τραγωδίες στα απομονωμένα μονοπάτια και δάση.
Η ιστορία του Gary Michael Hilton θυμίζει ότι ακόμη και τα πιο ήρεμα και όμορφα τοπία μπορούν να κρύβουν εφιάλτες. Οι εθνικοί δρυμοί, με την απομόνωσή τους, μπορούν να μετατραπούν σε σκηνικό φρίκης στα χέρια ενός αρρωστημένου νου. Σήμερα, πολλά πάρκα έχουν αυστηρότερα μέτρα ασφαλείας, αλλά για τις οικογένειες των θυμάτων, η τραγωδία παραμένει ανεξίτηλη.
Comments
Post a Comment