Την τελευταία φορά που κάποιος είδε ζωντανό τον Βαγγέλη Γιακουμάκη, το ημερολόγιο έδειχνε 6 Φεβρουαρίου 2015. Ήταν μεσημέρι Παρασκευής, όταν ο 20χρονος φοιτητής της Γαλακτοκομικής Σχολής Ιωαννίνων θα έβγαινε βιαστικά από την εστία. Το πορτοφόλι, το μπουφάν, το πάσο και το κινητό του — «προέκταση του χεριού του», όπως θα πει αργότερα η μητέρα του — έμειναν πίσω.
Ο συγκάτοικός του θυμάται πως η μέρα ξεκίνησε όπως κάθε άλλη. Κανένα σημάδι ανησυχίας, τουλάχιστον στην αρχή. Μετά από ένα πρόχειρο γεύμα με κεφτεδάκια, ο Βαγγέλης βγήκε για λίγο, προς την εξωτερική τουαλέτα. Στον γυρισμό, δεν έδειχνε τρομαγμένος — μα ήταν αλλού. «Μου μιλούσε κι ένιωθες πως το μυαλό του είχε φύγει», θα πει αργότερα.
Λίγο μετά ψιθύρισε απλώς ένα «φεύγω». Δεν είπε πού. Πράγμα σπάνιο γι’ αυτόν. Ήξερε πως ο συγκάτοικός του είχε χάσει τα κλειδιά του και τον ρώτησε αν ήθελε να του τα αφήσει. Η ώρα ήταν 13:50. Ήταν η τελευταία φορά που τον είδε κανείς ζωντανό.
Η εξαφάνιση
Το κινητό του, παρατημένο στο γραφείο, χτυπούσε αδιάκοπα. Η μητέρα του στην άλλη άκρη της γραμμής, όλο και πιο ανήσυχη. Από το απόγευμα άρχισε να καλεί συμφοιτητές — κανείς δεν ήξερε τίποτα. Το βράδυ, φοιτητές οργανώθηκαν σε ομάδες για να τον ψάξουν. Μάταια. Οι πρώτες έρευνες επικεντρώθηκαν γύρω από τη Σχολή και την παραλίμνια περιοχή. Αστυνομία, ΕΜΑΚ, εθελοντές και ένα ελικόπτερο έψαχναν κάθε σπιθαμή. Οι γονείς απευθύνθηκαν στην εκπομπή Φως στο Τούνελ. Δέκα μέρες μετά, η Αγγελική Νικολούλη μπήκε στην υπόθεση. Ο Βαγγέλης όμως παρέμενε άφαντος.
Οι βασανισμοί που αποκαλύφθηκαν
Καθώς οι έρευνες προχωρούσαν, το βλέμμα στράφηκε προς τα μέσα — στους φοιτητές της Σχολής και ειδικά στην παρέα των Κρητικών. Τα στόματα άνοιξαν δειλά: ο Βαγγέλης υπήρξε θύμα ανελέητου bullying. Το κατηγορητήριο, χρόνια αργότερα, θα περιλάμβανε 23 περιστατικά βίας και εξευτελισμού από τον Ιανουάριο 2014 έως τον Ιανουάριο 2015.
Μαρτυρίες μιλούν για βασανισμούς μέσα στους διαδρόμους της εστίας, για σκηνές που μοιάζουν βγαλμένες από εφιάλτη. Θηλιές από ύφασμα περασμένες στον λαιμό, ξυλοδαρμοί, σχοινιά, κολλητικές ταινίες, τραγούδια εξαναγκασμένα μέσα σε ντουλάπες. Οι δράστες πετούσαν κέρματα, παριστάνοντας ότι παίζουν με ένα ζωντανό τζουκ μποξ.
Όταν ήρθε η ώρα της απολογίας, όλα βαφτίστηκαν «αγορίστικα πειράγματα». «Δεν είμαστε τραμπούκοι, ούτε φονιάδες», είπαν. Όμως τα γεγονότα μιλούσαν αλλιώς.Η μητέρα του Βαγγέλη θυμήθηκε τότε ένα τηλεφώνημα: μια καθηγήτρια την είχε ενημερώσει, λίγο πριν τις Απόκριες, πως ο γιος της θα άλλαζε δωμάτιο για την ασφάλειά του. Ήταν η πρώτη επίσημη ένδειξη πως κάτι συνέβαινε.
Το πόρισμα
Δυο βδομάδες μετά την εξαφάνιση, οι καταγγελίες για bullying είχαν γίνει καταιγισμός. Μια ειδική επιτροπή του Ελληνικού Οργανισμού Γεωργίας έφτασε στα Ιωάννινα. Το πόρισμα ήταν σαφές: ο Γιακουμάκης ήταν θύμα ενδοσχολικής βίας. Ο τότε υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Βαγγέλης Αποστόλου, ζήτησε την παραίτηση του διευθυντή της Σχολής.
Πολιτική εμπλοκή
Μέσα στη θύελλα των αποκαλύψεων, κυκλοφόρησε ότι γνωστό πολιτικό πρόσωπο είχε μεσολαβήσει υπέρ των φοιτητών που κατηγορούνταν. Ο βουλευτής Χρήστος Μαρκογιαννάκης παραδέχτηκε ότι παρενέβη στη Σχολή, αλλά «για άλλο ζήτημα, άσχετο με την υπόθεση Γιακουμάκη». Τον Ιανουάριο του 2018, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Ιωαννίνων τον απάλλαξε. Ο διευθυντής, όμως, καταδικάστηκε σε έξι μήνες φυλάκιση με αναστολή για παράβαση καθήκοντος.
Το τέλος
15 Μαρτίου 2015, 7:40 το πρωί. Ένα ζευγάρι στην περιοχή Ανατολή σταματά λόγω λάσπης. Μέσα στα χόρτα, μόλις 800 μέτρα από τη Σχολή, βλέπουν ένα σώμα. Οι αστυνομικοί που φτάνουν αργότερα επιβεβαιώνουν το αδιανόητο: είναι ο Βαγγέλης Γιακουμάκης. Φορούσε ακόμα το φούτερ με τη λέξη ITALIA. Στο πλάι του, ένα μαχαίρι. Είχε πεθάνει την ίδια μέρα που χάθηκε. Οι πορείες που ακολούθησαν σε όλη τη χώρα βάφτηκαν με το όνομά του — σύμβολο κατά του σχολικού εκφοβισμού.
Η δίκη
Τον Δεκέμβριο του 2018, οκτώ άτομα οδηγήθηκαν στον ανακριτή, κατηγορούμενοι για πρόκληση σωματικών βλαβών. Η δίκη ξεκίνησε τον Φεβρουάριο 2019. Οι περισσότεροι μάρτυρες δίσταζαν να θυμηθούν. Κανείς από τους κατηγορούμενους δεν απολογήθηκε.
Τον Ιούνιο 2019, οκτώ από τους εννιά κρίθηκαν ένοχοι. Πέντε καταδικάστηκαν σε 36 μήνες φυλάκισης, τρεις σε κοινωνική εργασία — ήταν ανήλικοι τότε. Η οικογένεια του Βαγγέλη ένιωσε για λίγο δικαίωση. Η υπόθεση αναβίωσε το 2021. Μετά από χρόνια καθυστερήσεων, το Εφετείο έκρινε και πάλι ένοχους πέντε από τους οκτώ. Την ώρα της απόφασης, η μητέρα του, Μαρία Γιακουμάκη, λύγισε στην αγκαλιά του συζύγου της. Ένας κύκλος πόνου έκλεινε, μα η σιωπή γύρω απ’ τον Βαγγέλη θα παραμένει για πάντα εκκωφαντική
Comments
Post a Comment