Στις 12 Φεβρουαρίου 1993, ένα έγκλημα πάγωσε το αίμα ολόκληρης της Βρετανίας. Δύο δέκαχρονα αγόρια, ο Robert Thompson και ο Jon Venables, απήγαγαν τον μόλις δύο ετών James Bulger από το εμπορικό κέντρο New Strand στο Bootle, κοντά στο Λίβερπουλ. Μέσα σε λίγες μόνο ώρες, η παιδική τους περιπλάνηση θα μετατρεπόταν σε μία από τις πιο φρικιαστικές δολοφονίες στην ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου.
Η μητέρα του James, Denise Fergus, είχε αφήσει το χέρι του μικρού της γιου για μια στιγμή, για να πληρώσει τα ψώνια της. Όταν κοίταξε ξανά δίπλα της, ο μικρός είχε χαθεί. Οι κάμερες ασφαλείας αποκάλυψαν αργότερα το αδιανόητο — δύο παιδιά κρατούσαν από το χέρι το αγοράκι και το οδηγούσαν έξω από το εμπορικό κέντρο. Η ώρα ήταν 15:42. Παρά τις ανακοινώσεις και τις απεγνωσμένες προσπάθειες αναζήτησης, ως τις 16:15 δεν υπήρχε κανένα ίχνος του.
Ενώ η αστυνομία κινητοποιούσε μονάδες, οι Thompson και Venables περιπλανιόντουσαν με το παιδί στους δρόμους. Πολλοί περαστικοί τούς παρατήρησαν – κάποιοι πίστεψαν πως ήταν αδέλφια, άλλοι ένιωσαν μια αδιόρατη ανησυχία βλέποντας τη σκληρή στάση των δύο μεγαλύτερων αγοριών απέναντι στο μικρό. Όμως κανείς δεν φανταζόταν την πραγματικότητα που εκτυλισσόταν μπροστά τους.
Η διαδρομή των τριών παιδιών κατέληξε κοντά στις σιδηροδρομικές γραμμές του Walton. Εκεί, οι δύο δέκαχρονοι ξέσπασαν πάνω στο νηπιο τους πιο σκοτεινούς τους παλμούς. Του πέταξαν στα μάτια κλεμμένη μπλε μπογιά, τον κλώτσησαν, τον χτύπησαν με πέτρες και τούβλα, τοποθέτησαν μπαταρίες στο στόμα του και τελικά τον χτύπησαν στο κεφάλι με μια σιδερένια ράβδο 22 λιβρών. Ο μικρός James υπέστη 42 τραύματα. Τα τελευταία του λόγια ήταν «Θέλω τη μαμά μου». Οι δύο δράστες τοποθέτησαν το σώμα του πάνω στις γραμμές του τρένου, προσπαθώντας να καλύψουν τη δολοφονία ως ατύχημα. Δύο ημέρες αργότερα, μια παρέα εφήβων βρήκε το σώμα του κομμένο στα δύο.
Αρχικά, οι αρχές πίστεψαν πως οι απαγωγείς ήταν έφηβοι ή ενήλικες. Όμως το βίντεο από τις κάμερες αποκάλυψε την απίστευτη αλήθεια — οι δολοφόνοι ήταν δύο παιδιά δέκα ετών. Ένα ανώνυμο τηλεφώνημα αποκάλυψε στη συνέχεια ότι οι Robert Thompson και Jon Venables είχαν κάνει κοπάνα από το σχολείο εκείνη την ημέρα. Η αστυνομία βρήκε ίχνη αίματος στα παπούτσια του Thompson και μπλε μπογιά στο μπουφάν του Venables. Οι συλλήψεις έγιναν στις 18 Φεβρουαρίου, λιγότερο από μία εβδομάδα μετά το φονικό.
Κατά την ανάκριση, ο Venables κατέρρευσε και ομολόγησε, ζητώντας να πουν στη μητέρα του James πως “λυπάται”. Ο Thompson προσπάθησε να αρνηθεί, μα προδόθηκε από τις λεπτομέρειες που αποκάλυψε για τα ρούχα του θύματος. Ο ντετέκτιβ Phil Roberts, που ανέλαβε την υπόθεση, θυμάται: «Την ημέρα εκείνη, κοίταξα το κακό κατάματα. Ήταν ένα ταίρι φτιαγμένο στην κόλαση».
Η δίκη ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1993. Οι ψυχίατροι κατέθεσαν πως τα αγόρια καταλάβαιναν τη διαφορά ανάμεσα στο σωστό και το λάθος, μα κανένας δεν μπόρεσε να εξηγήσει το γιατί. Ο Thompson εμφανίστηκε ψυχρός και υπολογιστικός, ενώ ο Venables συντετριμμένος, σχεδόν τρομαγμένος. Στις 24 Νοεμβρίου, οι δύο δέκαχρονοι κρίθηκαν ένοχοι για απαγωγή και δολοφονία, γινόμενοι οι νεότεροι καταδικασθέντες δολοφόνοι στη σύγχρονη ιστορία της Βρετανίας. Καταδικάστηκαν να παραμείνουν υπό κράτηση έως την ενηλικίωσή τους.
Ο Venables οδηγήθηκε στο αναμορφωτήριο Red Bank στο St. Helens, ενώ ο Thompson μεταφέρθηκε στο Barton Moss κοντά στο Manchester. Μέχρι το 2001, όταν και αποφυλακίστηκαν με νέες ταυτότητες, ζούσαν σε καθεστώς αυστηρής προστασίας λόγω της λαϊκής οργής. Από τότε, οι πορείες τους χώρισαν οριστικά.
Ο Robert Thompson, παρότι θεωρήθηκε ο “εγκέφαλος” της δολοφονίας, δεν έχει παραβεί ξανά τον νόμο. Ζει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, σε μια ήρεμη ζωή, στο πλευρό ενός άνδρα που γνωρίζει το παρελθόν του. Ο Jon Venables, αντίθετα, δεν ξέφυγε ποτέ από τους δαίμονές του. Το 2010 συνελήφθη για κατοχή παιδικής πορνογραφίας και ενός αποκρουστικού «εγχειριδίου παιδεραστίας». Αποφυλακίστηκε το 2013, αλλά συνελήφθη ξανά το 2017 για παρόμοια αδικήματα, καταδικάστηκε το 2018 σε 40 μήνες φυλάκιση και παραμένει ο ίδιος επικίνδυνα ασταθής.
Τον Σεπτέμβριο του 2020, το αίτημά του για αναστολή απορρίφθηκε. Κάποιες πηγές αναφέρουν πως ο ίδιος δεν επιθυμεί να αποφυλακιστεί, φοβούμενος ότι θα υποτροπιάσει. Ο Ralph Bulger, ο πατέρας του James, ζει ακόμη με τον πόνο της απώλειας και επιμένει ότι ο Venables πρέπει να μείνει για πάντα στη φυλακή: «Αν τον αφήσουν ελεύθερο, θα σκοτώσει ξανά.»
Τρεις δεκαετίες αργότερα, η ιστορία του James Bulger εξακολουθεί να στοιχειώνει το Ηνωμένο Βασίλειο. Όχι μόνο γιατί το έγκλημα ήταν αποτρόπαιο, αλλά γιατί αποδείχθηκε πως η πιο ακραία φρίκη μπορεί να κρύβεται πίσω από τα πρόσωπα δύο παιδιών.
Comments
Post a Comment