Ο Ronald Joseph Dominique γεννήθηκε το 1964 στο Thibodaux της Λουιζιάνα. Κανείς τότε δεν θα μπορούσε να φανταστεί πως ο ευγενικός, ήρεμος νεαρός θα εξελισσόταν σ’ έναν από τους πιο αδίστακτους δολοφόνους της πολιτείας.
Μεγάλωσε σ’ ένα μικρό, ερειπωμένο πάρκο τροχόσπιτων, όμως δεν έδειχνε ποτέ δυσαρέσκεια. Ήταν ενεργός στο σχολείο, συμμετείχε στη χορωδία και περνούσε ώρες τραγουδώντας. Οι γείτονες τον θυμούνταν ως καλοσυνάτο και πρόθυμο να βοηθήσει — έναν άνθρωπο που προσέφερε ακόμα κι όταν δεν είχε πολλά να δώσει.
Η Διπλή Ζωή
Πίσω όμως από αυτή τη φιλήσυχη εικόνα, έκρυβε μια άλλη πλευρά. Αν και δεν είχε παραδεχτεί δημόσια την ομοφυλοφιλία του, τις νύχτες μεταμορφωνόταν: φορούσε drag, δούλευε ως μίμος της Patti Labelle και κινούνταν σε τοπικά γκέι μπαρ. Εκεί, δεν βρήκε ποτέ την αποδοχή που λαχταρούσε. Αντίθετα, εισέπραττε αμηχανία και αποστροφή. Ίσως αυτό να ήταν το πρώτο ράγισμα στο προσωπείο του.
Το 1985 συνελήφθη για τηλεφωνική παρενόχληση, ενώ αργότερα κατηγορήθηκε ξανά για μέθη και ταχύτητα. Οι συλλήψεις του ήταν μικρές στατιστικές στο αρχείο της αστυνομίας — τίποτα που να προμήνυε την καταιγίδα που θα ακολουθούσε.
Από Τον Φόβο Στη Φρίκη
Το 1996, ο Dominique συνελήφθη για βιασμό. Ένας άνδρας τον κατηγόρησε ότι προσπάθησε να τον δέσει στο σπίτι του· όμως το θύμα εξαφανίστηκε πριν τη δίκη. Η υπόθεση αποσύρθηκε — και ο Dominique, συνειδητοποιώντας πόσο κοντά είχε φτάσει στη φυλακή, ορκίστηκε πως δεν θα ξανακινδύνευε. Από εκείνη τη στιγμή, τα θύματά του δεν θα ξυπνούσαν ποτέ ξανά. Λίγο αργότερα, θα σκοτώσει τον πρώτο του άνθρωπο, τον 19χρονο David Mitchell. Με δόλο τον έφερε στο σπίτι, τον έδεσε, τον βίασε, τον σκότωσε. Άφησε το σώμα του να σαπίσει σε ένα χωράφι με ζαχαροκάλαμο. Το αίμα του Mitchell ήταν μόνο η αρχή.
Το Σερί Του Bayou
Από το 1997, η Λουιζιάνα άρχισε να μετρά πτώματα. Η αστυνομία δημιούργησε ειδική ομάδα, αργότερα μπήκε και το FBI στο παιχνίδι. Όμως ο Dominique φαινόταν αόρατος. Κανείς δεν υποψιαζόταν τον ευγενικό άνδρα με το μπαστούνι που ζούσε ήσυχα με την αδερφή του. Τα θύματα του είχαν κοινά χαρακτηριστικά: άστεγοι άνδρες, 18 έως 40 ετών — άνθρωποι που δεν θα αναζητούσε κανείς. Τους προσέγγιζε στα γκέι μπαρ ή στους δρόμους, άλλοτε προσποιούμενος ότι είχε μια γυναίκα πρόθυμη να τους γνωρίσει, άλλοτε με υποσχέσεις παρέας. Όταν περνούσαν το κατώφλι του σπιτιού του, η μοίρα τους σφραγιζόταν.
Ο Dominique τους έδενε, τους βίαζε και τους σκότωνε. Μόνο λίγοι στάθηκαν “τυχεροί” — όσοι αρνήθηκαν να δεθούν, επέστρεψαν ζωντανοί. Ένας από αυτούς, χρόνια μετά, θα γίνει ο κρίκος που οδηγεί στη σύλληψή του.
Η Ανατροπή
Το 2006, ένας πρώην κατάδικος ανέφερε στον αξιωματικό αναστολής του μια “συνάντηση” με έναν άρρωστο ηλικιωμένο που προσπάθησε να τον δέσει. Ο αξιωματικός σύνδεσε τα κομμάτια του παζλ και ειδοποίησε την αστυνομία. Λίγο αργότερα, ο Ronald Dominique συνελήφθη. Προσέφερε δείγμα DNA χωρίς αντίσταση, όταν τα αποτελέσματα έδειξαν ταυτοποίηση με δύο φόνους, ομολόγησε άλλα 23. “Φοβόμουν τη φυλακή”, είπε ψυχρά· “γι’ αυτό τους σκότωνα”.
Η Τιμωρία
Στο δικαστήριο, τριάντα οικογένειες θρηνούσαν τα παιδιά, τα αδέρφια, τους συντρόφους τους. «Ελπίζω η κόλαση να σε βρει γρήγορα», φώναξε ένας από τους συγγενείς. Ο Dominique δεν απάντησε. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2008, δήλωσε ένοχος για φόνο πρώτου βαθμού, αποφεύγοντας τη θανατική ποινή. Αντί γι’ αυτό, καταδικάστηκε σε οκτώ διαδοχικά ισόβια. Από τότε, παραμένει στο σωφρονιστικό ίδρυμα της Λουιζιάνα, στην Ανγκόλα — μια σιωπηλή ζωή, όπως κι εκείνη που άφησε πίσω του, μόνο που τώρα δεν υπάρχει τρόπος διαφυγής.
Comments
Post a Comment