Ο Daniel Camargo Barbosa (1956–1994) ήταν ένας από τους πιο διαβόητους κατά συρροή δολοφόνους της Λατινικής Αμερικής. Καταδικάστηκε για 72 φόνους κοριτσιών και νεαρών γυναικών στο Εκουαδόρ μεταξύ 1984 και 1986, ενώ θεωρείται ύποπτος για δεκάδες επιπλέον ανθρωποκτονίες στην Κολομβία.
Από τα δύσκολα παιδικά χρόνια στην εγκληματική πορεία
Γεννημένος στη Σάντα Μάρτα της Κολομβίας, ο Μπαρμπόσα ήταν το έβδομο και μικρότερο παιδί μιας φτωχής αγροτικής οικογένειας. Μεγάλωσε μέσα στη στέρηση και τη βία, καθώς ο πατέρας του τον κακομεταχειριζόταν και τον ανάγκαζε να εργάζεται εξαντλητικά στο χωράφι. Οι κακουχίες της παιδικής του ηλικίας φαίνεται πως συνέβαλαν στη διαμόρφωση ενός βάναυσου και ασυνείδητου χαρακτήρα. Το 1984, συνελήφθη στην Κολομβία για τον βιασμό και τη δολοφονία ενός νεαρού κοριτσιού. Καταδικάστηκε σε 20 χρόνια κάθειρξης, όμως κατάφερε να αποδράσει έπειτα από μόλις δύο χρόνια φυλάκισης.
Το κύμα των δολοφονιών στο Εκουαδόρ
Μετά την απόδρασή του, διέφυγε στο Εκουαδόρ. Εκεί ξεκίνησε μια σειρά φρικτών εγκλημάτων, στοχοποιώντας νεαρές γυναίκες και κορίτσια που ζούσαν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. Με πρόσχημα την προσφορά εργασίας ή τροφής, τις παρέσυρε στο σπίτι του, όπου τις στραγγάλιζε και διαμέλιζε τα σώματά τους. Πολλά από τα πτώματα εντοπίστηκαν ακρωτηριασμένα και εγκαταλελειμμένα σε απομονωμένες περιοχές. Το 1986 οι αστυνομικές αρχές κατάφεραν να τον συλλάβουν. Κατά την ανάκριση, ομολόγησε 72 φόνους και υπέδειξε στις αρχές τα σημεία όπου είχε αποκρύψει τα πτώματα. Οι σκηνές που αντίκρισαν οι ερευνητές ήταν φρικιαστικές.
Η δίκη, η καταδίκη και το τέλος του
Ο Μπαρμπόσα καταδικάστηκε σε 160 χρόνια φυλάκισης, τη μέγιστη ποινή που προέβλεπε τότε το νομικό πλαίσιο του Εκουαδόρ. Παρέμεινε στη φυλακή μέχρι τον θάνατό του το 1994, όταν δολοφονήθηκε από συγκρατούμενό του, τον Geovanny Noguera, ο οποίος στη συνέχεια καταδικάστηκε σε 25 χρόνια για την πράξη του.
Κοινωνική κατακραυγή και επίδραση
Η έκταση και η αγριότητα των εγκλημάτων του προκάλεσαν σοκ σε ολόκληρο το Εκουαδόρ. Η υπόθεση αποκάλυψε τα κενά στην προστασία των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων και προκάλεσε δημόσια αγανάκτηση για την ανεπάρκεια των αρχών. Η κυβέρνηση κατηγορήθηκε πως δεν έκανε αρκετά για την ασφάλεια των πολιτών της. Ο Μπαρμπόσα αποτέλεσε επίσης αντικείμενο μελέτης για εγκληματολόγους και ιατροδικαστές. Ήταν από τις πρώτες υποθέσεις στη Λατινική Αμερική όπου εφαρμόστηκαν τεχνικές ανάλυσης εγκληματικού προφίλ, συμβάλλοντας στην εξέλιξη της εγκληματολογικής έρευνας.
Τα θύματα και η κοινωνική διάσταση
Τα περισσότερα θύματα του Μπαρμπόσα προέρχονταν από οικογένειες που ζούσαν σε ένδεια και κοινωνική απομόνωση. Ο δολοφόνος εκμεταλλευόταν την απελπισία και την ανάγκη τους για δουλειά, μετατρέποντάς τες σε εύκολους στόχους. Ορισμένες φορές προχωρούσε σε σαδιστικές πράξεις, κόβοντας τα μαλλιά ή τα ρούχα των θυμάτων του πριν τις θανατώσει. Η εγκληματική του δράση ανέδειξε την αδυναμία των θεσμών να προστατεύσουν τις γυναίκες που βρίσκονταν στα περιθώρια της κοινωνίας. Παρά τον θάνατό του, το όνομα του Μπαρμπόσα εξακολουθεί να στοιχειώνει την κοινή μνήμη ως υπενθύμιση των κινδύνων και της κοινωνικής αδικίας που βιώνουν οι πιο αδύναμοι.
Comments
Post a Comment