Η Asunta μεγάλωσε μέσα σε προνόμια και φροντίδα. Από πολύ μικρή έδειξε ασυνήθιστη νοημοσύνη: προχωρούσε γρήγορα στα μαθήματα, μιλούσε άριστα αγγλικά και γαλλικά, και μάθαινε κινεζικά και γερμανικά. Παράλληλα ασχολήθηκε με το μπαλέτο, το βιολί και το πιάνο. Παιδί πειθαρχημένο, ευγενικό και γεμάτο περιέργεια για τον κόσμο, έμοιαζε να έχει μπροστά της ένα λαμπρό μέλλον.
Πίσω όμως από την τέλεια εικόνα της οικογένειας, τα θεμέλια άρχισαν να ραγίζουν. Το 2009 η Porto νοσηλεύτηκε για κατάθλιψη και αυτοκτονικές τάσεις. Η απώλεια και των δύο γονιών της βύθισε την ψυχολογία της, ενώ ο γάμος της με τον Alfonso διαλύθηκε το 2013 ύστερα από εξωσυζυγική της σχέση. Λίγο αργότερα υπέστη νευρικό κλονισμό και εισήχθη ξανά σε ψυχιατρική κλινική. Παρά το διαζύγιο, ο πρώην σύζυγός της στάθηκε δίπλα της – τουλάχιστον προς τα έξω.
Στις 20 Σεπτεμβρίου 2013, όλα έμοιαζαν ήρεμα. Η Rosario, o Alfonso και η Asunta γευμάτισαν μαζί, έπαιξαν χαρτιά, είδαν τηλεόραση. Μια συνηθισμένη οικογενειακή μέρα… που θα ήταν η τελευταία. Το βράδυ της επόμενης ημέρας, 21 Σεπτεμβρίου, η Porto τηλεφώνησε στην αστυνομία αναφέροντας πως η κόρη της είχε εξαφανιστεί.
Τα ξημερώματα της 22ας Σεπτεμβρίου, η αστυνομία εντόπισε το άψυχο σώμα της 12χρονης σε ένα απομονωμένο χωμάτινο μονοπάτι, κοντά στο εξοχικό σπίτι της οικογένειας. Η Asunta φορούσε αθλητικά ρούχα και έφερε σημάδια πάλης. Το γεγονός ότι οι γονείς είχαν δηλώσει την εξαφάνιση ελάχιστες ώρες πριν, αλλά και οι αντιφάσεις στις καταθέσεις τους, οδήγησαν γρήγορα τις αρχές να τους θεωρήσουν υπόπτους.
Οι κάμερες ασφαλείας αποκάλυψαν πως η Rosario οδηγούσε προς το εξοχικό έχοντας δίπλα της «ένα κορίτσι με μακριά μαλλιά» — την ώρα που ισχυριζόταν ότι η κόρη της βρισκόταν στο σπίτι. Οι τοξικολογικές εξετάσεις κατέδειξαν υψηλές συγκεντρώσεις λοραζεπάμης στο αίμα της Asunta, της δραστικής ουσίας του Orfidal, του φαρμάκου που έπαιρνε η μητέρα της. Η δόση αντιστοιχούσε σε περίπου 27 χάπια.
Στην πορεία αποκαλύφθηκε ότι ο Basterra είχε προμηθευτεί πάνω από 170 χάπια μέσα σε λίγες εβδομάδες, με κάποιες συνταγές στο όνομα της Porto και άλλες χωρίς νόμιμη άδεια. Καθηγητές μουσικής της Asunta είχαν παρατηρήσει πως το παιδί φαινόταν κουρασμένο και αφηρημένο, ενώ είχε παραδεχθεί πως έπαιρνε «μια λευκή σκόνη» που δεν ήξερε τι ήταν.
Η δίκη ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2015. Κατά τη διάρκειά της, οι δύο κατηγορούμενοι φάνηκαν ψυχροί και αντιφατικοί. Κανείς τους δεν έδωσε πειστική εξήγηση για τα ψέματα, τις κινήσεις και τα φάρμακα. Οι ένορκοι τους έκριναν ομόφωνα ένοχους για τη δολοφονία της 12χρονης κόρης τους και καταδικάστηκαν σε 18 χρόνια κάθειρξης.
Η Rosario Porto, κλονισμένη και απομονωμένη, προσπάθησε επανειλημμένα να αυτοκτονήσει μέσα στη φυλακή. Το 2020 βρέθηκε νεκρή στο κελί της, βάζοντας με τραγικό τρόπο τέλος στην υπόθεση που πάγωσε την Ισπανία. Ο Alfonso Basterra παραμένει κρατούμενος στις φυλακές Teixeiro, σιωπηλός, εκτίοντας την ποινή του για ένα έγκλημα που άφησε ένα ολόκληρο έθνος με αναπάντητα ερωτήματα.
Comments
Post a Comment