Luis Alfredo Garavito — ένας από τους πιο αδίστακτους και αιμοσταγείς κατά συρροή δολοφόνους στην παγκόσμια ιστορία — κρύβεται πίσω από μια σειρά εγκλημάτων που σοκάρουν και στοιχειώνουν. Με τα ψευδώνυμα «Goofy» και «Tribilín», η τρομακτική του δράση εκτυλίχθηκε μέσα στο σκοτάδι των φτωχογειτονιών της Κολομβίας της δεκαετίας του 1990, μια περίοδο όπου η βία και η αναρχία είχαν γίνει καθημερινότητα, και οι εξαφανίσεις παιδιών περνούσαν σχεδόν απαρατήρητες.
Η Κολομβία εκείνη την εποχή ήταν ένα πεδίο μάχης. Ο Πόλεμος των Ναρκωτικών, οι ανταρτικές συγκρούσεις και η διαφθορά οδήγησαν πόλεις όπως το Medellín στο να θεωρούνται πρωτεύουσες του τρόμου με απίστευτα υψηλά ποσοστά δολοφονιών. Σε αυτήν τη ζοφερή ατμόσφαιρα, ο Garavito κινούνταν αόρατος, επιλέγοντας θύματα κυρίως αγόρια από 6 έως 16 ετών, παιδιά που κανείς δεν παρακολουθούσε, που ο κόσμος είχε ήδη ξεχάσει.
Η παιδική του ηλικία αντανακλά την ωμή βία που κυριαρχούσε στην κοινωνία του. Μεγάλωσε σε ένα κακοποιητικό περιβάλλον όπου η βία ήταν καθημερινότητα — κακοποίηση από τους γονείς, σωματικά χτυπήματα, ακόμα και πιθανή σεξουαλική κακοποίηση. Από πολύ νωρίς έμαθε να ζει στο περιθώριο, εγκαταλείποντας το σχολείο στα 11 του χρόνια και γυρίζοντας ως νομάς, ήδη τραυματισμένος από την προσωπική του ιστορία.
Από το 1992 έως το 1997, ο Garavito κλιμάκωσε τη φρικτή του δράση σε μια σειρά μαζικών δολοφονιών. Ντυμένος έντεχνα ως ιερέας, δάσκαλος ή πωλητής, φρόντιζε να κινείται ελεύθερα μέσα στην πόλη, δελεάζοντας τα παιδιά με δώρα, φαγητό ή χρήματα. Τα οδηγούσε στα περίχωρα, όπου κανείς δεν μπορούσε να δει ή να ακούσει τα εγκλήματά του. Τα βασάνιζε με φρικτό τρόπο, τα μαχαίρωνε, αποκεφάλιζε και καταδίωκε την αγριότητά του με έναν ψυχρό, σχεδόν τελετουργικό τρόπο, κρατώντας ημερολόγια και αναμνηστικά από τα θύματά του. Η αστυνομία δυσκολευόταν να αποδείξει τη δράση του, καθώς προσπαθούσε να συγκαλύψει τα ίχνη του ακόμα και κάνοντας τα εγκλήματα να μοιάζουν με έργο συμμοριών ή βίαιων αιρέσεων.
Η σύλληψή του το 1999 ήρθε μετά από χρόνια μελετών και ενός σημειώματος που οδήγησε την αστυνομία στο σπίτι της φίλης του, όπου βρέθηκαν τα αναμνηστικά των εγκλημάτων. Ο Garavito συνελήφθη για απόπειρα σεξουαλικής επίθεσης και, μπροστά στα αδιάσειστα στοιχεία, ομολόγησε τους φόνους. Η καταδίκη του σε 1.853 χρόνια φυλάκισης είναι η μεγαλύτερη στην ιστορία της Κολομβίας, αλλά σύμφωνα με τον νόμο της εποχής, η ποινή του περιορίστηκε σε 40 χρόνια, και με τη συνεργασία του, σε 22 χρόνια.
Σήμερα, ενώ νοσηλεύεται λόγω σοβαρής λευχαιμίας, το φάντασμα του Luis Alfredo Garavito παραμένει σύμβολο του τρόμου και της ατιμωρησίας. Η ιστορία του είναι μια σκοτεινή υπενθύμιση πόσο εύκολα το χάος και η εγκατάλειψη μπορούν να θρέψουν το απόλυτο κακό, και πόσο εύθραυστη είναι η δικαιοσύνη όταν έρχεται αντιμέτωπη με τέτοια αποτροπιαστικά εγκλήματα.
Comments
Post a Comment