Ο John Wayne Gacy ήταν ένας από τους πιο διαβόητους κατά συρροή δολοφόνους της Αμερικής που κακοποίησε σεξουαλικα και αφαιρεσε την ζωή τουλάχιστον 33 εφήβων και νεαρών άνδρών στην κομητεία Cook του Illinois, θάβοντας τους περισσότερους κάτω από το ίδιο του το σπίτι. Μερικές φορές αποκαλούνταν “Killer Clown” λόγω της ανατριχιαστικής του συνήθειας να ντύνεται με στολή και μακιγιάζ κλόουν. Πίσω από το πλατύ του χαμόγελο, όμως, κρυβόταν ένα τέρας.
Το ταραγμένο του παρελθόν, η βίαιη παιδική του ηλικία και η εσωτερική του πάλη με την ομοφυλοφιλία του έγιναν τα υλικά που γέννησαν την απόλυτη φρίκη. Δρούσε μέσα στους τοίχους του σπιτιού του, στο Norwood Park. Παρέσυρε ανυποψίαστα θύματα με υποσχέσεις για δουλειά ή μικροδουλειές, τα βασάνιζε αδιανόητα και τελικά τα σκότωνε – συνήθως με στραγγαλισμό. Συνελήφθη το 1979 και καταδικάστηκε για 33 φόνους ένα χρόνο αργότερα. Η εκτέλεσή του πραγματοποιήθηκε με θανατηφόρο ένεση το 1994.
Παιδική ηλικία
Ο John Wayne Gacy γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου 1942 στο Chicago. Ο πατέρας του, John Stanley Gacy, μηχανικός και βετεράνος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν αλκοολικός και βίαιος. Χτυπούσε συχνά τον John και τις αδελφές του με το λουρί του ξυραφιού. Ο μικρός John μεγάλωσε κάτω από συνεχή ταπείνωση· ο πατέρας του τον αποκαλούσε ηλίθιο και τον συνέκρινε απαξιωτικά με τις αδελφές του.
Σε ηλικία 6 έως 10 ετών, μια έφηβη κόρη φίλου της μητέρας του φέρεται να τον κακοποίησε σεξουαλικά. Αργότερα, ένας οικογενειακός φίλος επανέλαβε τη φρίκη. Ο Gacy ήταν άρρωστο, υπέρβαρο και ασυντόνιστο παιδί· δεν μπορούσε να παίξει, ούτε να συνδεθεί με συνομήλικους. Μια συγγενής καρδιοπάθεια τον περιόριζε στο σχολείο και έκανε τον πατέρα του να τον θεωρεί “αποτυχημένο”. Οι κρίσεις, οι λιποθυμίες, οι υποτροπές στα νοσοκομεία, όλα αντιμετωπίζονταν με καχυποψία. “Προσποιείσαι”, του έλεγε ο πατέρας του.
Στην εφηβεία, ο Gacy συνειδητοποίησε ότι τον έλκυαν οι άνδρες. Αυτή η εσωτερική σύγκρουση έγινε πληγή που δεν έκλεισε ποτέ.
Καριέρα και οικογενειακή ζωή
Παρά την αποτυχία του να τελειώσει το λύκειο, σπούδασε στο Northwestern Business College και εργάστηκε ως πωλητής. Το 1964 αρραβωνιάστηκε τη Marlynn Myers και μετακόμισε στην Iowa για να διαχειριστεί τα KFC του πεθερού του. Απόκτησαν δύο παιδιά – και ένα προσωπείο ευπρεπούς οικογενειάρχη.
Τη δεκαετία του ’70, ο Gacy είχε γίνει επιτυχημένος εργολάβος οικοδομών και ενεργό μέλος του Δημοκρατικού κόμματος στο Chicago. Οργάνωνε εκδηλώσεις, βοηθούσε την κοινότητα και έκρυβε επιδέξια τη φρίκη που κρυβόταν μέσα του. Κάτω από το ψεύτικο χαμόγελο, όμως, γεννιόταν ο “Pogo the Clown”. Στολή, μακιγιάζ, παιδικά πάρτι, φιλανθρωπίες – κι ένας άνδρας που κάποτε είπε: «Οι κλόουν μπορούν να ξεφύγουν με φόνο».
Πρώτες επιθέσεις και φυλάκιση
Το 1968 ο Gacy κατηγορήθηκε για σεξουαλική επίθεση σε δύο αγόρια. Καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλάκιση, εκ των οποίων εξέτισε μόλις 18 μήνες.
Αμέσως μετά την αποφυλάκιση, συνελήφθη ξανά – οι κατηγορίες αποσύρθηκαν λόγω έλλειψης μαρτυρίας. Με χρήματα της μητέρας του αγόρασε ένα σπίτι στο Norwood Park. Εκεί θα έβρισκαν τον θάνατο δεκάδες νέοι άνδρες.
Το 1971 ίδρυσε την εταιρεία PDM Contractors, προσελκύοντας κυρίως νεαρούς υπαλλήλους. Πολλοί έγιναν στόχοι του. Στην κοινότητα, ωστόσο, παρέμενε ο “αγαπητός γείτονας” με τα θερινά πάρτι που συγκέντρωναν πλήθος κόσμου.
Τα θύματα
Ο πρώτος γνωστός φόνος έγινε τον Ιανουάριο του 1972. Ο 16χρονος Timothy McCoy δεν ξύπνησε ποτέ από την “ανώδυνη” φιλοξενία του Gacy. Θάφτηκε κάτω από το σπίτι, όπως και τόσοι άλλοι.
Ακολούθησαν κι άλλα θύματα – εργάτες της PDM, φοιτητές, έφηβοι που εξαφανίζονταν χωρίς ίχνος. Χρησιμοποιούσε “μαγικά κόλπα” με χειροπέδες· μετά ερχόταν ο στραγγαλισμός. Ο Robert Donnelly ήταν από τους λίγους που επέζησαν για να διηγηθούν τον τρόμο. Οι αρχές, ωστόσο, πίστεψαν τον Gacy όταν ισχυρίστηκε ότι το σεξ ήταν “συναινετικό παιχνίδι”.
Ήταν τα “χρόνια της κρουαζιέρας” – η πιο σκοτεινή περίοδος της ζωής του.
Έρευνα και σύλληψη
Το 1978, όταν πλέον δεν υπήρχε χώρος κάτω από το πάτωμα, άρχισε να πετά τα πτώματα στον ποταμό Des Plaines.
Η εξαφάνιση του 15χρονου Robert Piest οδήγησε τελικά την αστυνομία στο σπίτι του. Τα ευρήματα –χειροπέδες, πορνογραφία, βελόνες, αντικείμενα των θυμάτων– ήταν αρκετά για να ξεκινήσει η αποδόμηση του ψεύτικου κόσμου του Gacy. Μέσα σε λίγες μέρες, οι ανακριτές ανακάλυψαν τις πρώτες τάφρους με ανθρώπινα λείψανα. Ο Gacy ομολόγησε: «Ίσως τριάντα».
Το σπίτι στο Norwood Park κατεδαφίστηκε. Μονάχα τα λόγια ενός εργάτη έμειναν να στοιχειώνουν το οικόπεδο: «Αν ο διάβολος υπήρξε ποτέ, έζησε εδώ».
Δίκη και καταδίκη
Η δίκη ξεκίνησε στις 6 Φεβρουαρίου 1980. Ο Gacy προσπάθησε να πείσει ότι υπέφερε από διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας – ότι τα εγκλήματα τα διέπραξε ένα alter ego που ονόμαζε “Bad Jack”. Οι ψυχίατροι διαφώνησαν.
Στις 12 Μαρτίου του ίδιου έτους, ο Gacy κρίθηκε ένοχος για 33 φόνους. Κατέληξε στο σωφρονιστικό κέντρο Menard, όπου ζωγράφιζε πίνακες με τον “Pogo the Clown”. Έργα του εκτέθηκαν χρόνια αργότερα σε γκαλερί, προκαλώντας αποτροπιασμό αλλά και μακάβρια περιέργεια.
Εκτέλεση και παρακαταθήκη τρόμου
Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την τελευταία του έφεση τον Οκτώβριο του 1993. Στις 10 Μαΐου 1994, ο John Wayne Gacy εκτελέστηκε στο Stateville Correctional Center. Λέγεται πως τα τελευταία του λόγια ήταν μια πρόκληση: “Kiss my a--”.
Ακόμα και μετά τον θάνατό του, ο εφιάλτης δεν τελείωσε. Οκτώ από τα θύματά του έμειναν για χρόνια αγνώριστα. Το 2017 ταυτοποιήθηκε ένα από αυτά, ο 16χρονος James Byron Haakenson. Το 2021, άλλο ένα: ο 21χρονος Francis Wayne Alexander.
Κάτω από τους τοίχους εκείνου του σπιτιού, το κακό είχε πρόσωπο· κι αυτό το πρόσωπο χαμογελούσε με ζωγραφισμένο στόμα.
Comments
Post a Comment