Ο Harold Shipman, γνωστός και ως «Δρ. Θάνατος», αποτελεί έναν από τους πιο διαβόητους κατά συρροή δολοφόνους στην ιστορία της Βρετανίας. Ως γιατρός, εκμεταλλεύτηκε το κύρος και την εμπιστοσύνη που του παρείχε το επάγγελμά του, για να αφαιρέσει τη ζωή τουλάχιστον 250 ανθρώπων – κυρίως ηλικιωμένων γυναικών – χορηγώντας τους θανατηφόρες δόσεις μορφίνης. Η υπόθεσή του συγκλόνισε συθέμελα το Ηνωμένο Βασίλειο και προκάλεσε βαθιές τομές στο σύστημα υγείας της χώρας.
Τα Πρώτα Χρόνια
Ο Harold Shipman γεννήθηκε το 1946 στο Νότιγχαμ της Αγγλίας. Από μικρή ηλικία διακρινόταν για την ευφυΐα και την επιμέλειά του, όμως η ζωή του άλλαξε δραματικά όταν, στα 17 του, έχασε τη μητέρα του από καρκίνο. Παρακολουθώντας τη θεραπεία της – κατά την οποία της χορηγούνταν μορφίνη για να ανακουφίζεται από τον πόνο – φέρεται να ανέπτυξε μια σκοτεινή εμμονή με τη διαδικασία του θανάτου και τον ρόλο του γιατρού σε αυτή.
Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Λιντς και ξεκίνησε την καριέρα του ως γενικός ιατρός. Το 1975, ωστόσο, απολύθηκε από την πρώτη του θέση, όταν αποκαλύφθηκε ότι παραποιούσε συνταγές για παυσίπονα. Παρά τη σύλληψή του, του επιτράπηκε να συνεχίσει το επάγγελμα – μια απόφαση που, με τα χρόνια, θα αποδεικνυόταν μοιραία για εκατοντάδες ανθρώπους.
Τα Εγκλήματα
Κατά τη διάρκεια των επόμενων ετών, ο Shipman εργαζόταν ως οικογενειακός γιατρός σε διάφορες κοινότητες, συνεχίζοντας τις φόνους του με ψυχρή μεθοδικότητα. Οι ασθενείς του, κυρίως ηλικιωμένες γυναίκες που τον εμπιστεύονταν απόλυτα, γίνονταν στόχος του. Τους χορηγούσε υπερβολικές δόσεις μορφίνης ή ηρωίνης, καταχωρούσε ψευδείς αιτίες θανάτου στα πιστοποιητικά και αποθάρρυνε τις οικογένειες από το να ζητήσουν νεκροψία.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, παραποιούσε ακόμη και τις διαθήκες των θυμάτων του, φροντίζοντας να εμφανίζεται ως δικαιούχος περιουσιών και χρημάτων. Οι πράξεις του έμοιαζαν να κυλούν αθόρυβα, προστατευμένες πίσω από τη λευκή μπλούζα ενός φαινομενικά αφοσιωμένου γιατρού.
Η Ανακάλυψη της Αλήθειας
Η αλήθεια άρχισε να ξετυλίγεται όταν η Angela Woodruff, κόρη μιας από τις τελευταίες του ασθενείς, παρατήρησε αλλοιώσεις στη διαθήκη της μητέρας της, της Κάθριν Γκράντι. Ο θάνατός της υπό τη φροντίδα του Shipman είχε φανεί ξαφνικός, μα κάτι δεν ταίριαζε: ολόκληρη η περιουσία της φαινόταν να πηγαίνει στον γιατρό.
Οι υποψίες της οδήγησαν σε αστυνομική έρευνα, κατά τη διάρκεια της οποίας αποκαλύφθηκε ένα μακάβριο μοτίβο. Αρκετά σώματα πρώην ασθενών του ανασύρθηκαν και εξετάστηκαν, με τα αποτελέσματα να δείχνουν θανατηφόρες δόσεις μορφίνης. Οι ερευνητές συνδύασαν τα κομμάτια ενός φρικτού παζλ: πίσω από δεκάδες φαινομενικά «φυσικούς» θανάτους, βρισκόταν ο ίδιος άνθρωπος – ο γιατρός που ορκίστηκε να σώζει ζωές.
Η Δίκη και η Πτώση
Το 2000, ο Harold Shipman οδηγήθηκε σε δίκη και καταδικάστηκε για τη δολοφονία 15 ασθενών, αν και οι αρχές εκτιμούν ότι ο πραγματικός αριθμός των θυμάτων του ξεπερνούσε τα 250. Η ποινή του ήταν ισόβια κάθειρξη, χωρίς δικαίωμα αποφυλάκισης.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2004, βρέθηκε νεκρός στο κελί του, έχοντας κρεμαστεί με ένα σεντόνι. Ο θάνατός του προκάλεσε ανάμεικτες αντιδράσεις — ορισμένοι ένιωσαν ανακούφιση, μα πολλοί πίστεψαν πως η αυτοκτονία του στέρησε από την κοινωνία την ικανοποίηση να τον δει να πληρώνει ως το τέλος για τα εγκλήματά του.
Το αποτύπωμά του
Η υπόθεση Shipman άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στο βρετανικό σύστημα υγείας. Οδήγησε σε αυστηρότερους ελέγχους, νέους κανονισμούς στη χορήγηση φαρμάκων και μια πιο διαφανή διαδικασία έκδοσης πιστοποιητικών θανάτου. Παρ’ όλα αυτά, το όνομά του παραμένει συνώνυμο με την προδοσία της εμπιστοσύνης — μια ψυχρή υπενθύμιση πως, ακόμη και στα πιο ιερά επαγγέλματα, μπορεί να κρύβεται το απόλυτο κακό.
Comments
Post a Comment